„Po prostu Bądź” powstały z potrzeby stworzenia przestrzeni na rozmowę o tym, co trudne, bolesne, często przemilczane – smutku, depresji, samookaleczeniach, samotności. To narzędzie, które pomaga nazywać emocje, rozpoznawać wewnętrzne stany i budować most między milczeniem a słowem. Karty zapraszają do obecności – takiej, która nie ocenia, nie naprawia, tylko towarzyszy i słucha.
Dla kogo są te karty?
Karty powstały z myślą o rodzicach, którzy zmagają się z bezradnością wobec cierpienia własnego dziecka. Dla tych, którzy nie wiedzą, jak zacząć rozmowę, jak być blisko, jak nie uciekać. Te karty mają być pomocą w podejmowaniu najtrudniejszych tematów – z odwagą, miłością i delikatnością.
Karty powstały również z myślą o psychoterapeutach, psychologach, pedagogach pracujących z człowiekiem w kryzysie, coachach. To narzędzie wspierające proces terapeutyczny, narzędzie pracy z metaforą, pracy z głębią pacjenta będącym oknem do jego wewnętrznego, najbardziej skrywanego świata.
Karty „Po prostu Bądź” są szczególnie pomocne w pracy z młodzieżą, dorosłymi oraz osobami doświadczającymi trudnych emocji. To narzędzie wspierające proces żałoby, bycie w tym trudnym czasie często niezrozumiałych emocji.
Dlaczego warto z nich korzystać?
Często nie wiemy, jak zacząć rozmowę o bólu. Te karty pomagają to zrobić – delikatnie, bezpośrednio, symbolicznie. Pozwalają zobaczyć siebie i swoje emocje w obrazie , Są nie tylko narzędziem, ale też formą obecności – cichej, ale znaczącej. Czasem właśnie to wystarcza, by coś zaczęło się zmieniać.
Stworzyłam „Po prostu Bądź”, bo wierzę, że nie trzeba być psychologiem, żeby pomóc dziecku w kryzysie. Czasem wystarczy usiąść obok na chwilę i być – bez radzenia, bez oceniania, bez rozwiązywania. Tylko być.
Chciałam dać rodzicom narzędzie, które pozwoli im pobyć z dzieckiem przez 5, 10, 15 minut – tak, by ten czas był wart tyle, co tydzień wakacji. Stworzyć mikroprzestrzeń, w której dziecko może poczuć się zauważone i bezpieczne, a rodzic – nie bezradny. Bo wiem, jak często codzienność odbiera nam sprawczość – zalewają nas obowiązki, lęki, poczucie winy i milczenie. Te karty mają przywracać rodzicowi wpływ – nie na wszystko, ale na coś bardzo ważnego: na obecność.
To często więcej, niż się wydaje.
